Otizmin içinde olan, akrabalık ya da iş dolayısıyla otistik tanıdığı olan bir çok insanın iyi ya da kötü onlarca ilginç hikâyesi vardır. Onların hikâyelerinin normal olmaması, normal dir. 2010 yılının yaz ayında Newyork ta otizm eğitimi aldığım dönemdi, sanırım ağustos ayının ilk günleriydi. Sıcak hava ve açık alanda yapılan organizasyınlar, zaten zor olan otizm eğitimini daha da zorlaştırıyor o zamanlar.

 Benim eğitim aldığım kurum Newyork Families Autistic Children otizmli ailelerin bir araya gelerek oluşturdukları bir oluşum. Bu oluşum, çocuklarının eğitimi için ihtiyaçları olan maddi kaynağı, kendi organizasyonlarıyla sağlamayı amaçlıyor. Örneğin; New york un Kuzey Atlantik Sahili Long beach (uzun plaj) te bir organizasyonda, okyanus ta sörf yapan gençlerin sörf tahtalarını plajda kiraya verip otizmliler için gelir elde etmeyi amaçlamıştık. Kiralanan her sörf ün kazancı fakir zengin ayırt etmekzisin onların eğitim için kullanıldı.


Yine bir organizasyon günü, kurum binasını yakınlarında ki bir oto yıkamacıyla anlaşıp 1 gün boyunca onlar için araba yıkayıp gelir elde etmeyi amaçlıyorduk. Kurum binasında toplanma saati geldiğinde otizmli öğrencilerimizden biri olan Ben vaktinde gelmedi. Bu bizim için çok sıradışı bir durumdu çünkü Ben in takıntılarında biri zamanlamaydı ve her gün aynı saatte, dakikası dakikasına, kurumda olurdu, aynı saatte yemek yer, aynı satte tuvalete gider ve aynı saatte uyurdu. Doğal olarak eğitmenleri ve biz telaşlandık. Yaklaşık 6 saat boyunca Ben’i Aradık ve bulamadık. Saatler sonra umudumuz tükenmişti ki Polis aradı. Onu bir metro vagonunda bitkin halde bulmuşlardı.

Otizmli bireyler her şeyi sabit düşünür, Örneğin; olimpiyatları izlerken ailesinin Amerikalı Bir Sporcunun rekor kırmasına sevindiğini gören otizmli, ailesini mutlu etmek için evdeki eski plakları kırmıştır. Burada otizimli ‘kırmak’ eyleminine sabir bir anlam yüklemiştir.

İşte Ben’in başına gelen de böyle bir durumdu. Metroya binmek için kart alan Ben kartın üzerinde ’24 saat kullanım içindir’ yazısını görmüştü.

Amerika’da metro kartları, günlük, haftalık ve aylık kullanım kartları olarak 3 e ayrılır. Kartların üzerinde kullanım tarih aralıkları yazar. Ben günlük kart aldığında o gün Newyork Metro İşletmesi kartların üzerine ’24 saatlik kullanım içindir’ ibaresini yazmaya başladığı ilk gündü. Ben, bu yazıyı gördüğünde algıladığı tek şey kartı kullanınca 24 saat boyunca metroda kalması gerektiğiyd. Görevliler onu bulduğunda bindiği tren günlük çalışma periyodunu bitirmişti ve Ben trendeydi.

O günden sonra Ben e Aylık kart aldık be Üzerindeki yazıyı ona yanında seyehat ederk açıkladık.

İnce espriler, laf dokundurmalar, imalı konusmalar asperger sınıfında ya da otizm yelpazesi geniş biri için anlam ifade etmeyen terimlerdir. Onlarla iletişim kurarken anlatılmak istenen direkt olarak anlatılmalıdır. Bazen anlatılmak istenen kavram için kelimeler yetmez, o zaman örneklem olmak etkili bir yöntemdir. Otizm, otizm ve spor konusunda herhangi bir sorunuz olduğunda lütfen bana ulaşın.  

Bu hafta sizlere önereceğim film, Ocean Heaven (2010) Jetli'nin belkide ilk dram filmi.



Bir baba ve otizmli oğlunu anlatan bir film. Çin’de yaşayan bir milyonun üzerindeki otizmli hastadan biridir. Dalgın dalgın bakar ve başkalarının söylediklerini tekrarlar. Ayrıca çok iyi bir yüzücüdür. Akvaryumda çalışan Sam Wong, 22 yaşındaki oğlunun tüm bakımıyla yakından ilgilenmektedir.

İyiliksever komşularının da yardımlarıyla mutlu bir şekilde yaşamaktadırlar...

Filmin fragmanı

http://www.yakamozyakut.com/ocean-heaven-haiyang-tiantang---video,2464.html

banner187
Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×

banner208

banner196

banner246

banner197

banner195

banner198

banner199

banner221